De Vogezen op de fiets volgens Sofie
|
Sofie, ik ontmoette haar voor het eerst in 2024 op de fiets- en wandelbeurs in Gent, aan haar standje waar ze haar éénpersoons fietsreisbureau in de Vogezen voorstelde. Ze prees meerdaagse fietstrajecten op maat aan en dit in de breedst mogelijke betekenis. Al bij al een project dat ons wel aansprak. Wij spreken met Sofie een 5-daagse af waarbij we de eerste dag rond de middag toekomen om namiddag nog een lus te fietsen. De volgende etappes zijn dan in lijn. De laatste voormiddag hebben we een korter traject gepland waarna we de terugtocht huiswaarts zullen aanvatten. Bij onze aankomst krijgen we de trajectfiches en een handige infobrochure overhandigd. De GPS-tracks had ik vooraf op vraag per e-mail bekomen om op mijn eigen vertrouwde GPS op te laden. Heb je geen GPS dan wordt er één door Sofie aangeboden. Wie met de trein aanreist heeft de mogelijkheid vanaf het station van Remirmont te vertrekken. Wij komen met de auto toe en vertrekken vanuit Xonrupt-Longemer.
|
Natuurschoon
Het Massief van de Vogezen is gekend voor zijn ronde bergtoppen, ballons genoemd. De streek Les Hautes Vosges, op de grens met Duitsland, is een middelgebergte met hoogtes en bergtoppen tot 1424 m. Onze eerste etappe is in lusvorm die we dezelfde middag afleggen. We zijn nog maar net vertrokken of de hemelsluizen gaan open. De routes die voor een groot deel het Regionaal natuurpark Les Ballons des Vosges doorkruisen zijn afwisselend gespekt met vallei- en hoogteroutes, met bos- gras en weidelandschappen, gespekt met enkele pittige stroken bergop en steile dalingen bergaf. De volgende dag heeft naast het natuurschoon als blikvangers het toeristisch attractieve meer van Gérardmer en Les Jardins de Bernadette, waar we naast een biologische kruidentuin en -winkel ook de Sentier des Photos, een open lucht fototentoonstelling die al 8 jaar plaats vindt. Het thema dit jaar zijn dieren in hun habitat. Hiervoor ondergaan we een kilometerslange klim naar Le Haut du Tôt dat met 827 m de hoogst gelegen parochie in de Vogezen is. Als afsluiter volgt een lange afdaling naar onze Chambre-d’hôtes in Rochesson in de vallei van de Bouchot die uitgebaat wordt door een Engels koppel dat 20 jaar terug na een vakantie gefascineerd geraakte door de omgeving en naar hier emigreerde.
Het Massief van de Vogezen is gekend voor zijn ronde bergtoppen, ballons genoemd. De streek Les Hautes Vosges, op de grens met Duitsland, is een middelgebergte met hoogtes en bergtoppen tot 1424 m. Onze eerste etappe is in lusvorm die we dezelfde middag afleggen. We zijn nog maar net vertrokken of de hemelsluizen gaan open. De routes die voor een groot deel het Regionaal natuurpark Les Ballons des Vosges doorkruisen zijn afwisselend gespekt met vallei- en hoogteroutes, met bos- gras en weidelandschappen, gespekt met enkele pittige stroken bergop en steile dalingen bergaf. De volgende dag heeft naast het natuurschoon als blikvangers het toeristisch attractieve meer van Gérardmer en Les Jardins de Bernadette, waar we naast een biologische kruidentuin en -winkel ook de Sentier des Photos, een open lucht fototentoonstelling die al 8 jaar plaats vindt. Het thema dit jaar zijn dieren in hun habitat. Hiervoor ondergaan we een kilometerslange klim naar Le Haut du Tôt dat met 827 m de hoogst gelegen parochie in de Vogezen is. Als afsluiter volgt een lange afdaling naar onze Chambre-d’hôtes in Rochesson in de vallei van de Bouchot die uitgebaat wordt door een Engels koppel dat 20 jaar terug na een vakantie gefascineerd geraakte door de omgeving en naar hier emigreerde.
Voie Verte des Hautes-Vosges
De volgende ochtend schijnt volop de zon. Na enkele kilometers, het riviertje de Bouchot volgend, komen we bij de Saut du bouchot. Bij deze waterval dondert het water van een hoogte van 28 m spectaculair naar beneden. De vlakke kilometers van de derde etappe over de Voie Verte des Hautes-Vosges die door de valleien van de Moselotte en de Moezel loopt, krijgen een abrupt intermezzo met de klim naar de Col du Mortbieux (791 m). De voormalige spoorwegroute brengt ons dan vervolgens naar Bussang. Het Théatre du Peuple dateert van 1895 en is nog steeds in gebruik. Nu wacht ons de klim naar de bron van de Moezel (715 m), gelegen net voor de Col du Bussang (731 m), en het episch hoogtepunt van deze rit. Hier vindt de Moezel zijn aanvang om na 550 km meanderen in Koblenz in de Rijn te vloeien. De overtocht van de Col du Page (987 m) is dan weer het letterlijke hoogtepunt van de dag. Een leuke klim aan een gezapig stijgingspercentage over een toegangsweg brengt ons naar hoger in de bergflank gelegen hotels en appartementen. In het verlengde ligt een geasfalteerde bosweg die onmiddellijk een paar percentjes extra aantrekt tot op de eigenlijke Col du Page (957m). Waarna we afdalen in de vallei van de Ventron. In 1860, gaven hier 4 textielfabrieken jobs aan 288 mensen. In het Textiel Museum, waar onder ander demonstraties gegeven worden op de oude machines, krijg je een volledig historisch overzicht van deze activiteit. Onze routefiche vermeldt wat energie over te houden voor een laatste klim naar de chambre d’Hôtes. We hebben het geweten, daar zat een wel heel pittig gedeelte in van maar liefst 12%. Bij aankomst in de idyllisch mooi gelegen chambre-d’hôtes ploffen we op het in de zon gelegen terras neer, met zicht over de vallei van de Ventron. In een weide in het dal onder ons grazen uitheemse langharige bruine longhorns en op een nog dieper gelegen grasveld de typische Vogezenrunderen met grijszwarte vacht gescheiden door een witte lijn over de lengte van de rug. Het avondmaal wordt samen met de gastheer- en vrouw genoten aan één grote tafel. We zijn niet alleen te gast in de chambre-d’hôtes. Twee wandelkoppels en een Nederlandse gravelfietster uit Utrecht, wiens route ook door Sofie op maat uitgewerkt werd, schuiven mee aan tafel. Tijdens en na het avondmaal worden ervaringen gedeeld waarbij leuke, interessante maar ook ludieke anekdotes naar boven komen.
De volgende ochtend schijnt volop de zon. Na enkele kilometers, het riviertje de Bouchot volgend, komen we bij de Saut du bouchot. Bij deze waterval dondert het water van een hoogte van 28 m spectaculair naar beneden. De vlakke kilometers van de derde etappe over de Voie Verte des Hautes-Vosges die door de valleien van de Moselotte en de Moezel loopt, krijgen een abrupt intermezzo met de klim naar de Col du Mortbieux (791 m). De voormalige spoorwegroute brengt ons dan vervolgens naar Bussang. Het Théatre du Peuple dateert van 1895 en is nog steeds in gebruik. Nu wacht ons de klim naar de bron van de Moezel (715 m), gelegen net voor de Col du Bussang (731 m), en het episch hoogtepunt van deze rit. Hier vindt de Moezel zijn aanvang om na 550 km meanderen in Koblenz in de Rijn te vloeien. De overtocht van de Col du Page (987 m) is dan weer het letterlijke hoogtepunt van de dag. Een leuke klim aan een gezapig stijgingspercentage over een toegangsweg brengt ons naar hoger in de bergflank gelegen hotels en appartementen. In het verlengde ligt een geasfalteerde bosweg die onmiddellijk een paar percentjes extra aantrekt tot op de eigenlijke Col du Page (957m). Waarna we afdalen in de vallei van de Ventron. In 1860, gaven hier 4 textielfabrieken jobs aan 288 mensen. In het Textiel Museum, waar onder ander demonstraties gegeven worden op de oude machines, krijg je een volledig historisch overzicht van deze activiteit. Onze routefiche vermeldt wat energie over te houden voor een laatste klim naar de chambre d’Hôtes. We hebben het geweten, daar zat een wel heel pittig gedeelte in van maar liefst 12%. Bij aankomst in de idyllisch mooi gelegen chambre-d’hôtes ploffen we op het in de zon gelegen terras neer, met zicht over de vallei van de Ventron. In een weide in het dal onder ons grazen uitheemse langharige bruine longhorns en op een nog dieper gelegen grasveld de typische Vogezenrunderen met grijszwarte vacht gescheiden door een witte lijn over de lengte van de rug. Het avondmaal wordt samen met de gastheer- en vrouw genoten aan één grote tafel. We zijn niet alleen te gast in de chambre-d’hôtes. Twee wandelkoppels en een Nederlandse gravelfietster uit Utrecht, wiens route ook door Sofie op maat uitgewerkt werd, schuiven mee aan tafel. Tijdens en na het avondmaal worden ervaringen gedeeld waarbij leuke, interessante maar ook ludieke anekdotes naar boven komen.
Route des Crêtes
En dan is het zover. We noemen het onze koninginnenetappe met de klim naar de Route des Crêtes. Maar vooraleer we gaan klimmen zakken we eerst een aantal honderden hoogtemeters naar het stadje Cornimont. Vanaf nu gaat het enkel nog omhoog. Eerst door de vallei van de Xoulces om daarna het bos int duiken met het riviertje Le Rouge Rupt als leidraad. Dit is heftig, 5 km stijgen aan gemiddeld 6% met twee langere tracés aan 8 à 9 %. We laten de afsteker naar de Grand-Vertron (1204 m) voor wat hij is, vanwege wegenwerken naar de top. Vanaf de herberg loopt een 500 m lang wandelpad naar de oriëntatietafel. Maar je moet dan wel je fiets achterlaten. De geasfalteerde bosweg brengt ons verder op de Col de la Vierge (1067 m) en de Col du Bramont (956 m). Even lijkt het erop dat we terug het dal inschieten maar plots gaat er naar rechts een afsteker terug een bosweg omhoog. Dit is de fameuze Route des Americains, een weg die in 1917 werd aangelegd om de bevoorrading van de troepen op de Crêtes te verzekeren. Als de vorige klim heftig was dan is deze dit zeker, 4 km aan gemiddeld 8% met als maximum maar liefst 13%. Met als resultaat de aansluiting boven op de Route des Crêtes. Aangelegd langs het front tijdens de Eerste Wereldoorlog, was deze weg van strategisch belang voor de verdediging van de Vogezen. Boven aangekomen op de kamweg hebben we zicht op de Rothenbachkopf (1316 m). De weg is bij mooi weer, wat vandaag het geval is, zeer populair bij motorrijders, sportauto’s, mobilhomes, wandelaars, wielertoeristen en dagjestoeristen. Het is daarbij zondag en hebben de indruk dat al dit zich vandaag naar boven wringt zoals mieren op een mierenhoop. Alle herbergen zitten propvol, overal hangt een bordje “Complet”. De panoramische uitzichten zijn adembenemend. De top van de Hohneck (1363 m) is de derde hoogste top van de Vogezen en is in meerdere haarspeldbochten naar boven te fietsen. Bij helder weer en zeer zuivere lucht is de Mont-Blanc zichtbaar, maar vandaag is dat ondanks de zon echter niet het geval. In vele bochten gaat het dan steil naar beneden naar de vallei van de meren. Nadat de “glacier de la Vologne” zich zo’n 12000 jaar geleden terugtrok bleven er drie meren achter. Het Lac de Retournemer doet denken aan het hoge noorden. Het Lac de Longemer is fantastisch mooi gelegen en is heerlijk om te zwemmen. Ook hier hebben zich vele dagjestoeristen verzameld waar het heerlijk genieten is op één van de terrassen van de oevercafés. Het derde meer is dat van Gérardmer, maar daar blijven we vandaag liever vandaan, er vindt namelijk de jaarlijkse triatlon plaats waar meer dan 4000 deelnemers zich voor ingeschreven hebben. Sofie heeft hier uieraard rekening mee gehouden en we verwijderen ons in de andere richting, naar onze chambre d’hôtes in Le Grand Valtin. Ook hier eten we samen met de gastgevers aan één grote tafel. Naast een wandelkoppel schuift ook onze Utrechtse gravelbikster aan tafel. Ook zij verhaalt de confrontatie met de drukte op de Route des Crêtes. De volgende ochtend gaat eenieder zijn eigen weg. Wij richting auto om huiswaarts te keren, de Vogezen-cols achter ons latend.
En dan is het zover. We noemen het onze koninginnenetappe met de klim naar de Route des Crêtes. Maar vooraleer we gaan klimmen zakken we eerst een aantal honderden hoogtemeters naar het stadje Cornimont. Vanaf nu gaat het enkel nog omhoog. Eerst door de vallei van de Xoulces om daarna het bos int duiken met het riviertje Le Rouge Rupt als leidraad. Dit is heftig, 5 km stijgen aan gemiddeld 6% met twee langere tracés aan 8 à 9 %. We laten de afsteker naar de Grand-Vertron (1204 m) voor wat hij is, vanwege wegenwerken naar de top. Vanaf de herberg loopt een 500 m lang wandelpad naar de oriëntatietafel. Maar je moet dan wel je fiets achterlaten. De geasfalteerde bosweg brengt ons verder op de Col de la Vierge (1067 m) en de Col du Bramont (956 m). Even lijkt het erop dat we terug het dal inschieten maar plots gaat er naar rechts een afsteker terug een bosweg omhoog. Dit is de fameuze Route des Americains, een weg die in 1917 werd aangelegd om de bevoorrading van de troepen op de Crêtes te verzekeren. Als de vorige klim heftig was dan is deze dit zeker, 4 km aan gemiddeld 8% met als maximum maar liefst 13%. Met als resultaat de aansluiting boven op de Route des Crêtes. Aangelegd langs het front tijdens de Eerste Wereldoorlog, was deze weg van strategisch belang voor de verdediging van de Vogezen. Boven aangekomen op de kamweg hebben we zicht op de Rothenbachkopf (1316 m). De weg is bij mooi weer, wat vandaag het geval is, zeer populair bij motorrijders, sportauto’s, mobilhomes, wandelaars, wielertoeristen en dagjestoeristen. Het is daarbij zondag en hebben de indruk dat al dit zich vandaag naar boven wringt zoals mieren op een mierenhoop. Alle herbergen zitten propvol, overal hangt een bordje “Complet”. De panoramische uitzichten zijn adembenemend. De top van de Hohneck (1363 m) is de derde hoogste top van de Vogezen en is in meerdere haarspeldbochten naar boven te fietsen. Bij helder weer en zeer zuivere lucht is de Mont-Blanc zichtbaar, maar vandaag is dat ondanks de zon echter niet het geval. In vele bochten gaat het dan steil naar beneden naar de vallei van de meren. Nadat de “glacier de la Vologne” zich zo’n 12000 jaar geleden terugtrok bleven er drie meren achter. Het Lac de Retournemer doet denken aan het hoge noorden. Het Lac de Longemer is fantastisch mooi gelegen en is heerlijk om te zwemmen. Ook hier hebben zich vele dagjestoeristen verzameld waar het heerlijk genieten is op één van de terrassen van de oevercafés. Het derde meer is dat van Gérardmer, maar daar blijven we vandaag liever vandaan, er vindt namelijk de jaarlijkse triatlon plaats waar meer dan 4000 deelnemers zich voor ingeschreven hebben. Sofie heeft hier uieraard rekening mee gehouden en we verwijderen ons in de andere richting, naar onze chambre d’hôtes in Le Grand Valtin. Ook hier eten we samen met de gastgevers aan één grote tafel. Naast een wandelkoppel schuift ook onze Utrechtse gravelbikster aan tafel. Ook zij verhaalt de confrontatie met de drukte op de Route des Crêtes. De volgende ochtend gaat eenieder zijn eigen weg. Wij richting auto om huiswaarts te keren, de Vogezen-cols achter ons latend.
Praktisch
Afstand: 250 km
Start: Xonrupt-Longemer
Etappes: 3- 5- en 7-daagse fietsreizen worden door Sofie op maat opgesteld rekening houdend met het fietsniveau van de fietser, het aantal fietskilometers, het reliëf, de ondergrond en het type fiets. Voor elke rijstijl worden per etappe een drietal afstanden voorgesteld inclusief een rechtstreekse route die van nut kan zijn bij slecht weer, gemakzucht of noodzaak.
Onze etappes:
Xonrupt-Longemer – Xonrupt-Longemer 51 km
Xonrupt-Longemer – Rochesson 64 km
Rochesson – Ventron 63 km
Ventron – Le Grand Valtin 62 km
Le Grand Valtin – Xonrupt-Longemer 10 km i.p.v voorziene 34 km (voorgestelde directe route op de fietsfiche vanwege voorspelling hevige onweders met wateroverlast)
Overnachten: Sofie werkt samen met een aantal hotels, chambres d’hôtes en campings.
Wij overnachten in:
Auberge du Saut des Cuves, 1111 Route du Saut des Cuves, 88400 Xonrupt-Longemer, +33 329 634658
La Petite Chouette, 27 Grande Rue, 88120 Rochesson, +33 670 246002
Le Balcon de la Zimette, 32 Chemin du Rupt du Moulin, 88310 Ventron, +33 6 87 24 22 58
Au Domaine de Py in Le Grand Valtin. 135 Chemin de la Basse de la Schlucht, 88230 Ban-sur-Meurthe-Clefcy, +33 784 28 61 29
Bagagetransport: geëngageerd voor het klimaat en het natuurlijk erfgoed gebeurd dit met een 100% ecologische elektrische cargofiets door Sofie haar zelve.
Routes en GPX-bestanden: Fietsfiches, infobrochure, GPX-tracks en GPS worden voor vertrek bezorgd door Sofie.
Website: biketoursvosges.com
Streekinfo: gerardmer.net
Afstand: 250 km
Start: Xonrupt-Longemer
Etappes: 3- 5- en 7-daagse fietsreizen worden door Sofie op maat opgesteld rekening houdend met het fietsniveau van de fietser, het aantal fietskilometers, het reliëf, de ondergrond en het type fiets. Voor elke rijstijl worden per etappe een drietal afstanden voorgesteld inclusief een rechtstreekse route die van nut kan zijn bij slecht weer, gemakzucht of noodzaak.
Onze etappes:
Xonrupt-Longemer – Xonrupt-Longemer 51 km
Xonrupt-Longemer – Rochesson 64 km
Rochesson – Ventron 63 km
Ventron – Le Grand Valtin 62 km
Le Grand Valtin – Xonrupt-Longemer 10 km i.p.v voorziene 34 km (voorgestelde directe route op de fietsfiche vanwege voorspelling hevige onweders met wateroverlast)
Overnachten: Sofie werkt samen met een aantal hotels, chambres d’hôtes en campings.
Wij overnachten in:
Auberge du Saut des Cuves, 1111 Route du Saut des Cuves, 88400 Xonrupt-Longemer, +33 329 634658
La Petite Chouette, 27 Grande Rue, 88120 Rochesson, +33 670 246002
Le Balcon de la Zimette, 32 Chemin du Rupt du Moulin, 88310 Ventron, +33 6 87 24 22 58
Au Domaine de Py in Le Grand Valtin. 135 Chemin de la Basse de la Schlucht, 88230 Ban-sur-Meurthe-Clefcy, +33 784 28 61 29
Bagagetransport: geëngageerd voor het klimaat en het natuurlijk erfgoed gebeurd dit met een 100% ecologische elektrische cargofiets door Sofie haar zelve.
Routes en GPX-bestanden: Fietsfiches, infobrochure, GPX-tracks en GPS worden voor vertrek bezorgd door Sofie.
Website: biketoursvosges.com
Streekinfo: gerardmer.net
